Η Ιστορική Εξέλιξη της Επιχειρηματικότητας (B’ Μέρος)

Η επιχειρηματικότητα από τον Μεσαίωνα μέχρι σήμερα.

Η γνώμη των αρχαίων Ελλήνων ως προς την επιχειρηματικότητα επικρατεί και στην διάρκεια του 18ου αιώνα.

Οι Ρωμαίοι δηλώνουν την προτίμηση τους στη γεωργία και όχι στο εμπόριο.

Κατά τον 2ο αιώνα μ.χ.  και την περίοδο του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού, η χριστιανική θεολογία αντιτίθεται σθεναρά στις ιδέες της επιχειρηματικότητας. Και η κριτική όσον αφορά την ηθικότητά της ήταν πόλη σκληρή.

Ο επιχειρηματίας εμφανίζεται ως άπληστος και ανέντιμος άνθρωπος που κύριο μέλημά του είναι ο προσωπικός του πλουτισμός.

Γενικά, από τον 12ο έως τον 16ο αιώνα και σε βάθος 400 ετών, η εκκλησία άρχισε να έχει μία ευρύτερη αποδοχή, σταδιακά έστω της επιχειρηματικότητας.

Ο Θωμάς ο Ακινάτης, δίδασκε πως:

Η προσπάθεια του ανθρώπου να αποκτήσει περιουσία, να φροντίσει δηλαδή για το προσωπικό του συμφέρον τον προτρέπει να δουλέψει σκληρότερα.

Και οι λόγοι για τους οποίους άξιζε κανείς να εμπλακεί με την επιχειρηματικότητα, δεν διαφέρουν και πολύ από τους λόγους που θα υιοθετούσε ο σύγχρονος επιχειρηματίας:

• Η ανάγκη του ανθρώπου να επιβιώσει.
• Η συσσώρευση του πλούτου, με σκοπό την φιλανθρωπία και τα κοινωφελή έργα.
• Η προστιθέμενη αξία, με την βελτιστοποίηση των αγαθών.
• Οι χρονικές και τοπικές διάφορες, καθορίζουν την αξία του αγαθού.
• Το επιχειρηματικό κέρδος, ως αποτέλεσμα του επιχειρηματικού κινδύνου.

Κατά τον 18ο αιώνα, χρησιμοποιείται για πρώτη φορά ο όρος «επιχειρηματίας» συνδεδεμένο όμως άρρηκτα με τον πλούτο της γης. Στην πραγματικότητα, έχουμε να κάνουμε με έναν έμπορο προϊόντων της γης.

Θα περάσουν αρκετά χρόνια ακόμη ώστε ο ρόλος του επιχειρηματία να αναγνωριστεί και να θεωρηθεί ως οντότητα χρήσιμη στην οικονομία και στην κοινωνία.

Μετά τον 19ο αιώνα, ο Μαρξ στρέφεται εναντίον του επιχειρηματία θεωρώντας τον κεφαλαιούχο που νοικιάζει την ανθρώπινη εργασία για το δικό του πλουτισμό και συμφέρον. Έτσι γεννάται και η ιδέα του καπιταλισμού.

Τέλος, με την προσέγγιση της Νεοκλασικής Σχολής, καθορίζονται οι βασικές αρχές της επιχειρηματικότητας.

• Προς χάριν της ολοκλήρωσης της παραγωγικής διαδικασίας, πρέπει να συγκεντρώνονται τα απαραίτητα οικονομικά κεφάλαια και το εργατικό δυναμικό που απαιτείται.
• Η επιχείρηση, καθορίζεται να λειτουργεί σε ένα γενικό και ειδικό οικονομικό πλάνο.
• Πρέπει να εξετάζεται και σχεδιάζεται κάθε λεπτομέρεια, για την καλύτερη πορεία της επιχείρησης.

Ο επιχειρηματίας οραματίζεται το μέλλον. Είναι ο φορέας των αλλαγών, εισάγει καινοτομίες, νέα προϊόντα και νέες μεθόδουςπαραγωγής, νέους τύπους εξοπλισμών και νέες μεθόδουςπωλήσεων.

Διάβασε επίσης, την Ιστορική Εξέλιξη της Επιχειρηματικότητας (Α’ Μέρος)